O gospodarstwie

Właściwa uprawa buraków liściowych

Burak ćwikłowy jest mało znaną kulturą w Rosji. Jest to duże pominięcie dla ogrodników. Warzywo ma wielką wartość odżywczą, doskonały smak, ma właściwości lecznicze. Chard jest całkowicie bezpretensjonalny w warunkach uprawy i zapewnia smaczne i przydatne racje żywnościowe od początku zimy do mrozu.

Pochodzenie i cechy chard

Mangold to jedna z najstarszych upraw warzyw. Jego kultywacja przez człowieka rozpoczęła się około 2000 roku pne. er w starożytnej Mezopotamii. Kultura przybyła do Rosji w XVI wieku.

Chard odchodzi

Zmiany warunków klimatycznych i glebowych doprowadziły do ​​ewolucji korzenia chard. Był szeroki, chrupiące tkanki stały się soczyste i mięsiste. Po pewnym czasie dzikie formy warzyw przekształciły się w czerwone buraki. Dlatego warzywa mają podobną agrotechnologię, smak i jakość żywności.
Mangold należy do rodziny Amaranth i rodzaju Beet. Liście i ogonki są zjadane, korzeń rośliny jest niejadalny. Kultura jest popularna w Europie, USA i Japonii. W prywatnych ogrodach Rosji jest rzadko.
To roślina dwuletnia. W pierwszym roku rozwijają się korzenie i rozeta liści, w drugim roku kwitnie i tworzy nasiona. Dla warzyw charakteryzuje się dużymi liśćmi o różnych kolorach, falistej powierzchni i szerokich ogonkach. Do smaku ogonki i liście przypominają młode buraki i szpinak.

Istnieją formy liści i petiolate Mangolda. Formy petiolate różnią się szerokością ogonków do 5 cm, są używane jako szparagi do jedzenia. Arkusze w kuchni są używane jako kapusta i szpinak.
Chard różnych kolorów

Skład i właściwości użytkowe

W liściach i ogonkach szparagowych gromadzą się użyteczne substancje, tworząc w ich składzie unikalny kompleks biologiczny.
Skład:

  • witaminy: C, E, K, PP, grupa B, prowitamina A, biotyna;
  • składniki mineralne: potas, wapń, sód, magnez, fosfor, żelazo, mangan, miedź;
  • betanina, betaksantyna;
  • flawonoidy: vitexin, quercetin, catechin, myricetin;
  • kwasy fenolowe: kofeina, syringik, wanilia;
  • substancje pektynowe, aminokwasy.

100 g buraków liściastych zawiera 93 g wody, 3, 74 g węglowodanów, 1,6 g błonnika pokarmowego, 1,8 g białek. Wartość energetyczna 19 kcal.
Dla ludzkiej racji chard jest cenny dzięki imponującemu zestawowi składników odżywczych i zawartości błonnika, który poprawia trawienie.e. Sałatki, gulasze, bułki, zupy warzywne i przetwory na zimę są robione z buraków.

Nadziewana kapusta

Mangold ma właściwości przeciwzapalne, regenerujące, hemostatyczne, przeciwutleniające. W medycynie ludowej stosuje się go w leczeniu przeziębień, krwawień, stanów zapalnych błon oczu, niedokrwistości i beri-beri.
Buraki arkuszowe regulują poziom cukru we krwi, aktywują aktywność mózgu i wzmacniają widzenie.
Przeciwutleniacze roślinne hamują działanie wolnych rodników na zdrowe komórki, oczyszczają organizm z toksyn. Zapobiega rozwojowi komórek nowotworowych, immunosupresji i zaburzeniom metabolicznym.

Jedyne przeciwwskazanie chard - wrażliwość organizmu na jego składniki. Stosowanie warzyw z ograniczeniami dotyczącymi zwiększonej lepkości krwi, dny moczanowej, choroby nerek i reumatoidalnego zapalenia stawów. Szczawiani zawarte w warzywach mogą prowadzić do powikłań tych chorób.

Popularne odmiany

Buraki arkuszowe nie różnią się od siebie odmianami. Rośliny różnych odmian mają niemal identyczny aromat i smak, odporność na zimno i suszę. Przy wyborze odmiany ogrodnicy kierują się czasem dojrzewania i roślin ozdobnych.

Wulkan w bursztynie

Przegląd niektórych odmian:

  • Szmaragd. Roślina z rozetą o wysokości do 45 cm, z liśćmi o średnich bąbelkach i ogonkami jasnozielonymi. Odporny na tsvetushnosti. Dojrzewanie w 35 dni po kiełkowaniu, pełne zbiory w 60 dni. Wydajność 5-7 kg na 1 m2.
  • Panna młoda Rośliny rozety do 60 cm wysokości, liście są ciemnozielone, lekkie łodygi ze złotym odcieniem. Odmiana jest stosunkowo odporna na suszę i zimno. Pierwsze zbiory 55 dni po kiełkowaniu. Wydajność rośliny - 1 kg.
  • Ruby Roślina z jasnoczerwonymi ogonkami i smugami na płycie liściowej, pionowa rozeta do 45 cm wysokości. Dojrzewanie liści 40 dni po kiełkowaniu, masowe czyszczenie po 80 dniach. Wydajność 1 rośliny do 1,5 kg.

Popularne wśród ogrodników są odmiany: Lukullus, Argentat, Belovinka, Brazilian, Volcano, Kinky and Spinach.

Chard jest interesujący jako roślina ozdobna. Połączenie roślin o różnej palecie kolorów i szlachetny połysk liści ozdobi każde łóżko kwiatowe i puste przestrzenie w miejscu.

Chard

Buraki liściaste są roślinami stosunkowo odpornymi na zimno. Młode pędy są w stanie wytrzymać t -2-3 ° C, umierać w temperaturze -4 ° C. Dorosłe rośliny są w stanie wytrzymać krótkotrwałe zimno do -7 ° C W południowych regionach korzenie rośliny są dobrze zachowane w zimie, a wiosną dają świeże pędy. W warunkach środkowej strefy Federacji Rosyjskiej i Syberii uprawy są uprawiane jako roślina jednoroczna.

Siew nasion

Nasiona chard

Racjonalne jest uprawianie buraków liściowych przez wysiew nasion w otwartym terenie. Nasiona kiełkują dobrze, gdy gleba nagrzewa się do + 5 ° С- + 7 ° С. W zależności od regionu mogą być wysiewane na początku lub w połowie maja.
Gleba na chard jest przygotowana jesienią. Wybierz obszar nie zacieniony, najlepiej jeśli uprawiano na nim pomidory, ogórki, marchew, cebulę lub ziemniaki. Kultury nie można sadzić po burakach lub szpinaku.
Witryna jest wykopywana, pozostałości i korzenie poprzedników są usuwane. Na 1 m2 udziału:

  1. obornik 5 kg;
  2. superfosfat 20 g;
  3. chlorek potasu 15 g

Wiosną przeprowadza się płytkie spulchnianie, wprowadzając 10 g siarczanu amonu na 1 m2.

W celu lepszego kiełkowania nasiona są przechowywane w stymulatorze wzrostu (cyrkon, Appin) przez 2 godziny. Nasiona wysiewa się na głębokość 2 cm w jednej linii, pozostawiając odstęp między rzędami 35 cm Po wysianiu powierzchnia bruzd jest mulczowana torfem i podlewana. Zużycie nasion na 1 m2-1 g.
Pędy pojawiają się po 7-10 dniach. Wcześniej monitoruj wilgotność gleby.
To ważne! W celu szybszego zbioru i zaoszczędzenia czasu podczas wiosennych prac buraki liściowe można wysiewać przed zimą. Wysiew nasion odbywa się przy zmniejszeniu t do + 5 ° C Powierzchnia łóżka jest ściółkowana warstwą próchnicy torfowej lub gnijącej 3-5 cm.

Dbaj o buraki liściowe

Mangold jest podlewany w korzeniu, gdy ziemna śpiączka wysycha, przy suchej pogodzie prawie codziennie. Utwardzona gleba rozluźniona, usuwając chwasty.
Pierwsze przerzedzenie przeprowadza się po pojawieniu się dwóch prawdziwych arkuszy. Pomiędzy roślinami pozostawić odległość 15 cm, po 2 tygodniach ponownie rozrzedzić, pozostawiając odległość 40 cm.
10 dni po ostatnim przerzedzeniu rośliny rozpoczynają karmienie co 10-12 dni.. Aby to zrobić, używaj nawozów organicznych i mineralnych.

Nawożenie buraków

Opcje:

  • roztwór dziewanny 1: 10;
  • roztwór ściółki z kurczaka 1: 20;
  • Kemira Universal;
  • roztwór nitrofosforanu 50 g / 10 l.

Nawozy stosuje się tylko po obfitym podlewaniu przy średnim zużyciu 1 l na roślinę. Do wymiany nawozów mineralnych można użyć popiołu drzewnego 150 g na 1 m2. Jest on po prostu rozrzucony na powierzchni gleby przed poluzowaniem i podlewaniem.

Wielu ogrodników praktykuje destylację roślin w zimie. Aby to zrobić, wykopać kłącza boćwiny jesienią, przechowywać w piwnicy lub podpolu. W grudniu 2-3 kłącza są sadzone w doniczkach, umieszczane w oświetlonym miejscu w temperaturze od + 20 ° C do + 23 ° C. Po 30 dniach powstają młode liście, gotowe do spożycia.

Zbiór i przechowywanie uprawy

Buraki - zamrozić na zimę

Odcięte liściaste odmiany chard zaczynają się po rozwinięciu 5-7 liści, a petiolate w fazie 10-12 liści. Łodygi i liście są zbierane latem, tnąc 3-4 kawałki z zewnątrz wylotu na wysokości 3 cm od poziomu gleby.
Końcowy zbiór odbywa się przed długimi przymrozkami w połowie października.. Do przechowywania, cięte liście układane są w drewnianych pudełkach w cienkiej warstwie. Buraki w temperaturze 0 ° C można przechowywać tylko przez 7 dni. Jedyną metodą długoterminowego przechowywania jest zamrażanie.

Chard z powodzeniem łączy właściwości dekoracyjne, odżywcze i lecznicze. A to z minimalną starannością. Nic dziwnego, że buraki liściaste stopniowo zyskują na popularności wśród rosyjskich ogrodników, praktycznie bez negatywnych opinii.